Sabine en de Kindertelefoon

vrijdag, 11 juli, 2014 om 13:45

Handtekening pinterestEn de allereerste heeft zich gemeld:

Hallo allemaal, ik ben Sabine, 24 jaar, woon in Rotterdam en werk als vrijwilliger bij de Kindertelefoon.

Ik zal eerst iets vertellen over de Kindertelefoon en daarna over hoe ik daar als vrijwilliger aan de slag ben gegaan! De Kindertelefoon is een landelijke organisatie met o.a. een locatie in Rotterdam waar kinderen en jongeren terecht kunnen van 8-18 jaar. De kindertelefoon bestaat sinds 1979, het Jaar van het Kind en is opgericht met de gedachte dat ieder kind in vertrouwen moet kunnen praten over een probleem. Kinderen kunnen gratis en desgewenst anoniem bellen en chatten met de Kindertelefoon; op de website kunnen ze informatie en advies vinden of een bericht achterlaten (een shout-out), er is een forum voor jongeren van 13-18 jaar en er worden gastlessen gegeven op scholen. De Kindertelefoon heeft een eigen visie geformuleerd op kinderen en de manier waarop zij het beste ondersteund kunnen worden bij de problemen en vragen die ze hebben. De visie luidt als volgt: dat kinderen zelfstandige individuen zijn die in staat zijn zelf oplossingen te bedenken, beslissingen te nemen en deze uit te voeren. Ik en mijn collega’s doen dit door het kind en zijn verhaal serieus te nemen, aan te sluiten bij het verhaal van het kind, de zelfredzaamheid van het kind te stimuleren, betrokkenheid te tonen en waar nodig het actief in contact te brengen met professionele hulpverleners.

Nadat ik vorig jaar ben afgestudeerd als psychologe wilde ik graag met kinderen werken en iets doen om mijn gespreksvaardigheid te verbeteren.

Ik kon me nog herinneren van vroeger dat ik iets had zien staan over de Kindertelefoon en besloot daar meer informatie over te verzamelen. Wat mij extra motiveerde was dat ik bij de Kindertelefoon ook meer kon doen zoals lezingen bijwonen, op scholen informatie geven etc. en zo besloot ik me aan te melden. Ik werd daarop uitgenodigd voor de halfjaarlijkse informatiebijeenkomst en aan de hand van wat ik daar te horen heb gekregen, besloot ik ervoor te gaan en te solliciteren. Na een sollicitatiegesprek en wat rollenspellen werd ik uiteindelijk geselecteerd om vanaf eind september te starten met de trainingen. Tot begin december kregen we wekelijks een gezamenlijke training waarbij steeds één onderwerp centraal stond. Hierover kregen we meer achtergrond informatie en werd er via rollenspelen, met elkaar en de trainers, stap voor stap gewerkt om je gesprekstechnieken te verbeteren. Het waren intensieve, interactieve en leerzame trainingen die, naast een wekelijkse dienst van drie uur met in eerste instantie je aangewezen mentor en later met andere collega’s, ervoor zorgden dat ik steeds meer vertrouwen kreeg in mezelf en mijn eigen stijl kon ontwikkelen. Inmiddels draai ik nu een half jaar met veel plezier zelfstandig diensten.

Wat ik leuk vind aan dit werk is de afwisseling: geen dienst is hetzelfde, want je weet nooit wat voor kind je aan de telefoon of via de chat krijgt, noch over wat voor onderwerp ze willen praten. De gesprekken zijn erg uiteenlopend, maar de meeste gaan over pesten (op school of in de omgeving), seksualiteit ( zoenen, de eerste keer, zwangerschap). Soms bellen kinderen ook om De Kindertelefoon uit te proberen. Zij willen weten hoe De Kindertelefoon reageert of willen testen hoe De Kindertelefoon werkt.  Dat ik mijn diensten zelf kan inplannen vind ik ook erg fijn! Ik hoef maar vier diensten per maand te draaien, van 14u-17u of van 17u-20u waardoor ik dit tot nu toe prima kan combineren met mijn parttimebaan.

Waar ik soms moeite mee heb is dat je afhankelijk bent van de input van het kind, als zij niet meer willen vertellen dan ze al hebben gedaan of willen stoppen met het gesprek (of de verbinding valt weg) dan kan dat soms onbevredigend zijn. Dat kan twee minuten vervelend aanvoelen, maar dan kan ik gelukkig weer de knop omzetten en ga ik naar het volgende gesprek. Het meest bijzondere aan dit werk vind ik dat de kinderen dapper genoeg zijn om met een vreemde hun probleem te bespreken, daar heb ik echt respect voor!

Het mooie van het werk bij de Kindertelefoon is dat ze ook na de trainingsperiode in je blijven investeren. Om de maand hebben we of een gespreksgroep of een bijeenkomst. In de gespreksgroepen met collega’s en onder supervisie kan iedereen een casus aandragen om te kijken of en zo ja wat je anders had kunnen doen. Hierdoor leer ik veel van mijn collega’s en het is goed te merken dat je niet de enige bent die iets lastig vindt. Bij de bijeenkomsten wordt er (vaak) een gastspreker uitgenodigd, zo hebben we al meer achtergrondinformatie gekregen over eetstoornissen en over het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling). Hierdoor raak ik niet uitgeleerd en houdt dit me scherp. Ik voel me dan ook net een spons: ik wil zoveel mogelijk leren en te weten komen! Door mijn werk bij de Kindertelefoon heb ik geleerd een open luisterhouding aan te nemen, is mijn gespreksvaardigheid verbeterd en kan ik me gemakkelijker verplaatsen in de belevingswereld van een kind.

Als laatste wil ik nog een oproepje plaatsen: mocht mijn verhaal jullie inspireren, we zijn nog op zoek naar nieuwe vrijwilligers! Bekijk onze website: www.wordvrijwilligerbijdekindertelefoon.nl voor meer informatie. In principe is iedereen welkom, maar voor een gevarieerder aanbod aan medewerkers zouden er meer mannen op de werkvloer mogen komen. Ook zijn wij op zoek naar jonge mensen (15 – 18 jaar) die peervrijwilliger willen worden. Zij gaan op de chat in gesprek met leeftijd genoten. Je kunt je hiervoor aanmelden via de mail (Rotterdam@kindertelefoon.nl). Wie durft?

Interview en tekst: Harma

Reageer